JO-75, 25 januari 2026.

Bonjour!
I.v.m. een hoogtestage in Gerlos was bij het verzamelen het alcoholpercentage beduidend lager dan op een normale zondag van de VF. Ik moet dan ook zelf het verslag schrijven. Onze keuze amoebe had voor de beide teams het volgende uit de pokerbeker getoverd: Wit: Stephan (3), Cor (e.g.), Raymond (1 en een kopgoal), Babbel (2), Dick, Arno, Ton V (3), PZ (1) en de 1e helft Ton W. Blauw: Derrel(2), Kees (1), Senior, Rick, Henk, Knabbel, JL, Mark en de 2e helft Ton W. Kenners zien het al …12-4 voor Wit.
We begonnen met een nieuwe gewoonte bij Derrel, vragen bij de aanvoerder om pleisters. Gelukkig waren die er ook, maar waarschijnlijk heeft de spits daarmee zijn schoenen aan het gras geplakt, want er zat weinig beweging in. Wel veel geluid. Toen er eenmaal gestart was begon het met diverse foute passes. Vooral aan de Blauwe kant. PZ onderschepte er 1, maar Stephan raakte de paal. Gelukkig voor Wit stond de tweebenige op de goede plek. (1-0). PZ pikte later wel zijn goaltje mee, van afstand onhoudbaar in de hoek (2-0). Het was eentonig voetbal zagen Juup en ik en later ook Hans Z, Jos, Peter K, Wammes, Wouter, Frank, Lucas, Wilfred en Robert. Druk dus langs de kant, maar dat was niet zomaar. Dick speelde zijn laatste wedstrijd, voordat ie naar Frankrijk gaat emigreren. Hij keepte nog nooit zo goed als vandaag. Aan andere kant had Rick een wat mindere dag en daar maakt Wit dankbaar gebruik van. Met regelmaat vielen er doelpunten en ook Raymond, toen hij een bal onder controle wilde brengen. Het eerste blauwe doelpunt scoorde Cor met een van de grootste lichaamsdelen die hij bezit. Ruststand 7-1.
Direct na rust hetzelfde verloop, ook nu Blauw een man meer had. Stephan scoorde een fraaie goal achter zijn standbeen langs, Blauw raakte een paar keer de paal of zag Dick in de weg. Raymond besloot de wedstrijd met een kopbal en zette daarmee de eindstand 12-4 op het bord. Bij het hek werd door alle aanwezigen ( Derick was ook binnen) een erehaag voor Dick gevormd en onder het gezang van Dick’s lijflied “He’s a jolly good fellow, no fucking use at all” begaf de asperge zich geëmotioneerd naar de kleedkamer, Hij sprak nog mooie woorden en gezien de kou gingen we maar snel naar binnen. Daar werd Dick door Knabbel toegesproken en ontving hij een zak van Sinterklaas met daarin de typisch Franse alpinopet en snor. Nadat hij die had opgezet en aangeplakt bleken er on der in de zak ook nog 2 sets unieke VF-jeudeboules ballen in te zitten. Hij gaat zich daar niet vervelen. Het was nog lang gezellig in kleedkamer en ledenbar. Mooi constatering van Lucas: Nu Dick weg is, is Rick de beste keeper!
