JO-75, 26 oktober 2025.

Hoofdpijn.
Op een winderig Nieuw-Hanenburg stond weer een mooi affiche op het programma. Wit tegen Blauw en een goede opkomst van vele miskende talenten. De keuzeheer was een paar dagen op Van Gogh retraite geweest. Vincent van Gogh leed aan verschillende psychiatrische stoornissen, waaronder waarschijnlijk een bipolaire stoornis en mogelijk epilepsie, verergerd door factoren als alcoholverslaving en ondervoeding. De keuzeheer vereenzelvigt zich wel heel erg met deze krankzinnige en had duidelijk zijn pilletje nog niet genomen toen hij de volgende opstelling bedacht:
Wit: Ben, Olaf, Kees, Rob, Rene, JL en Stephan. Blauw: PatrickZ, Marco, Babbel, Arnoud, Arno, Rick, Derrel en Cor. De warming-up begon direct omdat er omgelopen moest worden naar de kleedkamer. Aan de zijlijn van veld 2 stonden Schief, HansZ, Juup en Frank. Later volgden nog Dick, Lucas en Burger. Zij zagen de volgende ellende aan hun ogen voorbij trekken.
Blauw zag de tactiek om het veld klein te houden in rook opgaan want Wit trok het doeltje achteruit om zo op een groot veld beter voor de dag te komen. Hoewel, de start was voor Blauw. Arnoud had een steekpass in de diepte en het lopertje rondde mooi af. Als vervolgens Patrick Derrel weet te bereiken, die na een mooie korte beweging de 0-2 op het scorebord schoot, werd er even gedacht aan een mooie dag voor Blauw. Op een inzet van Kees wist Marco de bal nog van de doellijn te redden maar de hockeyjongen Stephan was er als de kippen bij om met zijn bolle kantje de bal over de doellijn te tikken 1-2. Diezelfde Stephan was gretig want hij knalde vervolgens de gelijkmaker tegen de touwen: 2-2. Het was wederom de uitblinkende Marco die op een mooie pass van Arno van afstand de 2-3 in het doel schoot. Daarna werd er veel gekopt. Eerst kopt Arnoud de voorzet van Derrel net naast en JL kopt de voorzet van Ben ook naast. Rene als vliegende keep redt dan nog een inzet van Arno en aan de andere kant ranselde Rick een schot van Kees met 1 hand uit het doel, maar kon daarna niet voorkomen dat Kees na een solo (hoe kan het ook anders) de ruststand op 3-3 bracht.
De tweede helft begon met een raak schot via het been van Cor door de gretige Ben 4-3. Marco sprintte naar voren en Derrel gaf de voorzet. Marco hing in de lucht, deed zijn ogen dicht en kopte de bal over het lege doel ipv erin. Het was weer de pillendraaier uit Brabant die kon scoren 5-3. Het spel golfde op en neer. JL buffelde als nooit tevoren. Rene was zowel als spits als als keeper te vinden. Arno had zijn uitschuifbenen weer op scherp staan tot ergernis van Olaf, Ben en Kees. Derrel was in vorm en zette zijn grote lichaam goed in en schoot vanuit een moeilijke hoek de 5-4 binnen, maar de vreugde was van korte duur want Kees schoot van afstand door de benen van Marco 6-4 binnen. Kees en Olaf konden elkaar goed vinden en Olaf gleed de pass van Kees mooi in het doel 7-4. Derrel deed nog wat terug door de bal heel zacht in het doel te laten rollen 7-5. Blauw probeerde het nog met schoten o.a. van Babbel, Patrick en Arnoud, maar het vizier stond niet scherp. Daardoor werd de verdedigende taak wat verslapt en Olaf profiteerde via een uitbraak 8-5. Marco ontfutselde de bal van Ben en bediende Derrel, die de spanning terug bracht 8-6. Een kopbal verwijderd van een gelijke stand, maar die viel juist aan de andere kant. Rob kopte een voorzet van Ben knap binnen: 10-6. Marco had het slotakkoord op zijn schoen door vanaf de achterlijn de bal hard voor te geven, maar Rene tikte de bal in eigen doel 10-7 eindstand.
In het ledenbarretje, met de lage bankjes en korte krukjes werden er daarna de verjaardagen gevierd van Burger en Ben met een drankje zonder hapje, want de keuken was wederom gesloten... Jammer, dan maar Feyenoord-PSV kijken. De Feyenoord supporter kreeg er hoofdpijn van en ook Schief bleek al de hele dag hoofdpijn te hebben, maar dat kan ook gekomen zijn door het getoonde spel van VF. De koppers van vandaag hadden ook hoofdpijn van de tot hoge druk opgepompte ballen door Patrick. Om half zeven werd er afgesloten en met een paracetamolletje gingen de snaveltjes dicht en oogjes toe.
