JO-73, 26 mei 2024.

Het laatste fluitsignaal...
Vandaag stond in het teken van de laatste wedstrijd van dit memorabele seizoen. De opkomst was hoog met 14 veldspelers en met Arno, Frank, Schief en Marcel als toeschouwers die vanaf de cricketbank in de regen maar onder een zeiltje naar de capriolen op veld 3 kwamen kijken. De komst van de keuzeheer was opmerkelijk gezien zijn opstelling van vandaag. Wit bestond uit Marco, Ben, Kees, Dick, Robert, Babbel en Rene. Blauw bestond uit Olaf, Patrick, Willem, Maarle, Stephan, Raymond en Cor. We moesten om 11.30 verzamelen ivm een wedstrijd na ons, maar dat bleek niet nodig omdat de cricketwedstrijd op veld 2/3 op tijd klaar was. Kennelijk wist Ben dat al, want hij kwam ruim na 11.30 uur aanwaaien.
Enfin er werd op tijd gefloten door scheidsie Raymond om de zinderende finale te laten beginnen. Al snel bleek dat Marco vorige week maar zijn eenmalige hoogtepunt had en schoot menige bal over de achterlijn. Kees had in zijn passing ook niet zijn sterkste dag en speelde de ballen naar de tegenstander ipv naar zijn eigen ploeggenoten. Desalniettemin wist hij het doel wel te vinden en scoorde in de openingsfase 2 x. Ben en Patrick kwamen tegelijk bij de bal en beiden hielden niet in, waarna Ben een schuiver over het kunstgras maakte en met een schaafwond op zijn arm de wedstrijd gelukkig kon vervolgen. Robert had weer het hoogste woord en bediscussieerde iedere corner of achterbal. Blauw probeerde Stephan in de spits te vinden via harde voorzetten van Patrick en Olaf, maar kwam net teenlengtes tekort. Raymond zag zoveel onkunde en besloot het zelf maar te wagen; helaas bal op de paal. Olaf raakte ook nog de lat en Dick stond vaak op de goede plek. De enige pass van Kees in de eerste helft die wel goed was schoot Ben keurig binnen: 3-0. Willem probeerde het ook nog maar Dick redde wederom. Gelukkig rust.
Na de rust was het weer Kees die een gaatje vond 4-0. Maarle speelde verkeerd de bal in en Robert onderschepte de bal en schoot de bal netjes in het doel 5-0. Blauw ging uit een ander vaatje tappen en Stephan bediende Patrick die de 5-1 maakte. Babbel had ook nog een levensgrote kans, maar wist voor open doel de bal over te schieten. Ben speelde een goede wedstrijd en beloonde zichzelf door met een schuiver de 6-1 te scoren. Kees kreeg een behoorlijke schouderduw van Patrick en hintte alvast op revanche bij de eerste wedstrijd van het seizoen '24-'25. Ondertussen was Rene tijdens de wedstrijd weer lekker aan het bellen. Hierdoor had hij geen tijd om Stephan af te dekken die kon scoren na een wippertje van de goed spelende Cor 6-2. Kees vond het doel beter dan zijn medespelers en scoorde met een pegel de 7-2. Cor pikte ook nog zijn doelpuntje mee en scoorde fraai de 7-3. Even daarvoor had hij ook nog kunnen scoren door de bal achter zijn standbeen richting doel te bewegen, maar dat mislukte. Marco was vandaag verdedigend beter dan aanvallend, maar kon vlak voor tijd op schitterende wijze de bal achter Maarle schieten op de enige goede pass van Kees 8-3. Raymond floot op overtuigende wijze voor het laatst dit seizoen af en daarmee zit het seizoen van uw favoriete voetbalteam erop.
Een seizoen met louter dieptepunten is ten einde. Maar niet voordat wij in de kleedkamer nog een lekker biertje en wijntje hadden gedronken en wij daarna op het terras nog een lekker broodje konden nuttigen. Wammes was inmiddels ook aangesloten. De mannen van de VF stonden alweer te trappelen om straks vol enthousiasme weer het publiek te gaan vermaken. Iedereen nam gretig zijn zomer trainingsschema mee naar huis om straks weer fit aan een nieuw seizoen te beginnen. Marcel vertrok in een onweersbui richting huis en dat was tekenend voor zijn prestaties als keuzeheer dit seizoen. Op 7 juni volgt er nog een afsluiting op Quick met een etentje en wordt dit seizoen nog eens uitvoerig nabesproken. Op naar weer een nieuw seizoen voor de Vite Fatigue!!
