JO-75, 8 februari 2026.
Blauw - Wit ; wedstrijd gestaakt...
Op een mooie winterdag, waarin het wel lente leek, en in een heerlijk zonnetje was de eerste teleurstelling een feit. Van de 14 talenten die zich hadden aangemeld besloten er 2 toch af te haken op zondagochtend. Ben was door zijn rug gegaan en Kees kwam niet meer van de pot af.
Daardoor werd de opstelling door elkaar gehusseld door de keuzeheer, maar die dacht dat het jeu-des-boulers waren, want het er was vandaag ook een toernooi met de stalen ballen op Quick. Uit zijn koker was er volgende indeling gerold: Wit met Patrick Z, Marco, Raymond, Derrel, Cor en Stephan. Blauw met Rob, Babbel, Arno, Rene, Senior en Winkelmannetje.
Het selecte gezelschap vond de warming-up eigenlijk wel prima in het zonnetje, maar er moest uiteindelijk toch een keer gevoetbald worden. Om 12.11 klonk het beginsignaal. Niet veel later had Wit de eerste er in liggen. Derrel scoorde op een assist van Cor. Nadat Winkelmannetje de bal subtiel op de paal wist te plaatsen schoot Marco vervolgens de bal keihard in het doel. Zijn eigen doel welteverstaan. 1-1 dus. Hij maakte deze blunder wel goed door op werkelijk schitterende wijze de bal bal met rechts tegen zijn linkerknie te schieten en die vervolgens knap in het doel verdween 2-1. Even later was het weer raak door het lopertje. Op aangeven van Derrel liet hij van dichtbij de 3-1 voor Wit aantekenen. Patrick schoot van afstand de bal knap in de verre hoek en Babbel deed wat terug in de re-rebound 4-2. Patrick maakte zijn tweede en Arno scoorde door de benen van Cor: 5-3. Daarna was het tijd voor het gebruikelijke VAR moment. Was het een schwalbe van Patrick of werd hij door Babbel grof onderuit geschoffeld? Commotie dus. Daar had Cor geen boodschap aan. Eerst uitgelachen door familie langs de kant, maar toen hij de bal in de kruising joeg leek het wel of hij de champions league had gewonnen 6-3 Hij liet zich in de rust dan ook door het publiek bejubelen. Naast de captain zagen dat ook Juup en Hans Z.
Na de rust wist Blauw geen vuist meer te maken. Stephan met een vd Akkertje (klutsbal) scoorde de 7-3 en daarna 2 keer Derrel: 9-3. Nadat Blauw nog twee keer de paal had weten weten te vinden was het uitgerekend Winkelmannetje die op zijn eigen vernietigende wijze de 9-4 in de touwen schoot. Stephan scoorde en ook Derrel (achter het standbeen) en toen was het 11-4. Daarna piepte het kraakte het bij Blauw, maar dat bleek de kunstheup van Rene te zijn. Besloten werd om de wedstrijd te staken. Ter voorkoming van verdere schade aan zijn heup of was het om langer van het zonnetje op het terras te genieten?
Dat laatste werd in ieder geval volop gedaan. Broodjes braadworst met zuurkool en andere lekkernijen moesten worden weggespoeld met een klein drankje. Juup verraste ons met zijn nieuwe bijzondere handschoenen/wanten met lusjes om ze uit te trekken. Toen het zonnetje achter de wolken verdween en er binnen nog even werd afgesloten met de jeu des boulers kon iedereen met frisse tegenzin om 18.30 weer naar de hoeksteen.
