De wedstrijd begon met kansen over en weer. Quick kreeg een grote mogelijkheid, maar helaas zonder resultaat. De eerste corner was voor VDL, gelukkig zonder gevolgen, en ook een grote kans voor de thuisploeg ging naast. Toch speelde het spel zich lange tijd af voor ons doel. Quick kwam niet lekker in het spel en had moeite om grip te krijgen.

VDL kwam terecht op voorsprong 1-0. Quick probeerde het wel maar een doelpunt bleef uit. En niet veel later viel helaas ook de 2-0. De eerste helft was duidelijk voor VDL. We kwamen er helemaal niet meer aan te pas en met een 4-0 stand gingen we de rust in. Tijd voor een stevige peptalk door de coaches Elle en Marit.

In de tweede helft moest Quick verder met tien speelsters, en sportief genoeg besloot VDL daarin mee te gaan. De peptalk had effect want het beeld veranderde meteen. Quick speelde met meer pit, meer lef en meer samenhang. Het samenspel werd beter en er kwamen kansen. Evelien had een mooie poging, maar zag haar schot net geen doel treffen. Uit een rommelige situatie voor het goal van VDL wist Esmee te scoren: 4-1.

Sarah keepte vervolgens uitstekend en hield Quick in de wedstrijd. Na al het harde werken kon Isis zichzelf én het team eindelijk belonen met een knappe treffer: 4-2.

Helaas moest Evelien daarna het veld verlaten na een bal in het gezicht. Quick ging met negen speelsters verder tegen tien. VDL wist opnieuw te scoren: 5-2. Maar Quick gaf niet op. De meiden bleven knokken, bleven voetballen en toonden karakter. Charlotte bracht de stand op 5-3. Evelien kon terug in het veld komen en maakte toen ook nog de 5-4. Een gelijkspel leek mogelijk — de spirit was geweldig en iedereen gaf alles.

Maar helaas de tijd zat tegen. 

De tweede helft hebben de meiden met zijn 10-en en deels dus met 9 supergoed gespeeld, heel knap! Gelukkig nu een paar weekenden vrij en dan hopelijk op 28 februari weer met een compleet en fit elftal thuis aantreden tegen Voorschoten ’97.

💙⚽