Blauw was veel aan de bal en in de aanval, maar tegen een sterk verdedigend Wit was weinig succes te behalen. Ben raakte nog wel de paal, Rene viel spontaan om en Kees en Patrick misten voor open doel. Maar bij balverlies in het midden kon Kees voor het eerst uitbreken (1-0). Willem raakte voor open doel de paal, ging een duel aan met Arno en Patrick en dan weet je het, Willem op de grond. Toen hij weer bijgekomen was stelde hij Ben in staat om met een harde schuiver de gelijkmaker binnen te schieten (1-1). Aan de andere kant wist Rene een schot in eigen doel te werken (2-1). Arnoud zag twee kopballen gestopt worden door het aluminium. \rob liet Patrick met het zijkantje binnen tikken en even later deed Patrick het op eigen kracht,  tergend langzaam via de binnenkant van de paal (4-1). Vlak voor het rustsignaal  wist Euk van nog net geldige afstand Arno te verschalken (4-2). Rust. Direct na de aftrap drong Kees tussen of tegen Euk en Ben door en herinnerde daarmee Ben aan zijn gekneusde rib ( 5-2). Een poging van Euk met links eindigde op de paal en volgende uitbraak van Kees betekende de 6-2. Het laatste wapenfeit van Blauw was een doelpunt van Euk (6-3). Het slot was geheel volgens de verwachting van het publiek (Frank en Schief en later Marcel) voor Wit. Kees nog 3 keer en 1 keer voor open goal naast, Raymond 1x door de benen van Euk en Patrick in tweede instantie bepaalden de eindstand op 11-3. In de ledenbar werd nauwelijks nagepraat over deze partij, maar wel genoten van drank, emping en kroepoek van Willem en tosti’s van Patrick en Willem. Volgende week geen wedstrijd, we vertrekken donderdag naar Dalfsen voor een weekendje gezelligheid. Maar wel op tijd terug voor Quick-HBS.