Na de paleisrevolutie van vorige week, waarin de Dove Dictator even de macht snoof, had Kuneman deze week de troon weer heroverd. Van de Sande, notabene ooit een jongetje van RKDEO, was in geen velden of wegen te bekennen. En toen de Dove Dictator zich voorzichtig op het terrein liet zien, werd hij door Kuneman zonder pardon weggejaagd. “Opdonderen!” galmde het over de Sportparkweg. En zo geschiedde, De Dove droop af richting Brabant, zielig, alleen, het lot van een gevallen autocraat. Zonder hem en zonder de Doofstomme, maar met een Vergunst, de Blinde trad Quick aan.

Achterin stond Tenkie, de kleine generaal, weer als een stalen muur, geflankeerd door T-Bone, Tah en de onverwoestbare Guitard. Op het middenveld zette trequartista Teunissen de lijnen uit als een schaakgrootmeester en voorin loerden Rutger Vergunst, de eeuwige Blinde scherpschutter en Kuneman zelf, bijgestaan door de positioneel elastische Van de Ven op hun doelpunten.

RKDEO begon nog met frisse moed. Een paar diepe passes, een gebbetje met de bal, maar achterin stond de poort open bij de Rooms-Katholieken. Na een kwartier viel stofzuiger Van der Velde geblesseerd uit bij de Haantjes en kwam Belchinees Van Reeken het veld in. Het veranderde het beeld niet, De Haantjes domineerden.

Toch kwam de eerste klap uit het niets. Een corner van Teunissen, de bal zwiepte bij de eerste paal in, een Nootdorpse verdediger sprong, maaide half langs de bal en werkte hem pardoes achter zijn eigen doelman, 0-1.

Daarna begon de Blinde aan zijn show. Hij deed in eerste instantie zijn bijnaam nog eer aan, blind schoot hij vanuit elke positie de bal de polder in. Misschien probeerde hij een wit voetje bij Kuneman te halen, die wekelijks hetzelfde kunstje vertoont? Toch was het De Blinde die uiteindelijk toesloeg. Een rollertje in de korte hoek op aangeven van Kleine Ven. Zo zacht dat hij hem zelf nog had kunnen oprapen als hij erachteraan was gerend. De RKDEO-keeper zag het allemaal niet en viel plompverloren en te laat richting de hoek, 0-2.

De voorhoede bleef druk uitoefenen onder aanvoering van een ontketende Kuneman en een sleurende Van de Ven. Kuneman joeg, de verdediger brak, Kleine Ven pikte op en schoof koel binnen, 0-3. Binnen het halfuur was de wedstrijd feitelijk voorbij. De vissers van DEO keken elkaar aan en dachten heimelijk, hadden we maar bij de sloot gezeten.

In de rust werd geschoven. Verhagen naar de kant, Van Gigch, tot dan toe met de vlag langs de lijn erin, Kleine Ven een linie terug. Quick verloor wat scherpte, RKDEO rook een greintje hoop. Ze zetten aan, ze durfden een bal vooruit te spelen. Maar de counter van Quick was dodelijk. Via links stormde Rutger op, zijn voorzet werd bij de tweede paal ingevlogen door Kuneman, die zich als kamikazepiloot op de bal wierp en hem diagonaal in het net volleerde. 0-4, de Haantjes kraaiden.

Guitard, die al flink wat kilometers had gemaakt, liet zich wisselen. Kleine Ven zakte weer een linie terug, nu naar linksback en Verhagen kwam opnieuw binnen de lijnen om rust te brengen. Maar wellicht waanden De Haantjes zich te veilig en ze werden slordig.

Eerst was het Teunissen die, na een foutloze partij, ineens zijn Waterloo vond. Balverlies op het middenveld, de flankspeler van RKDEO flitste door en gaf een scherpe voorzet, T-Bone was een fractie te laat, 1-4.

Meteen daarna sloeg De Blinde het laatste sprankje hoop van RKDEO stuk. Een volley van de rand zestien, snoeihard en hoog, een meteoriet die de bovenhoek vond. 1-5. Voor de tweede week op rij een huzarenstukje dat niemand had verwacht van iemand met een ernstige visuele beperking.

In de negentigste minuut mocht RKDEO nog een keer juichen. Quick zette een prachtige aanval over rechts op en T-Bone haalde als eindstation uit met links, maar hij maaide de bal over de linkerzijlijn. De Nootdorpers profiteerden via een snelle hervatting en legden met een snelle counter hun tweede binnen. 2-5. Een eretreffer, niet meer dan dat.

Na afloop stond Kuneman met een glimlach van oor tot oor. “Hopelijk heeft de Dove Dictator zijn lesje geleerd,” bromde hij, half tevreden, half waarschuwend. Maar achter de coulissen broeit altijd iets. Confundido loert, hij ademt conflict. Kuneman wil rust en vrede, maar vrede en Quick 6, dat is een moeilijk huwelijk. Voor nu echter is de macht hersteld, zijn de vissers gevild en kraaien De Haantjes victorie.

Maar wie Quick 6  kent, weet dat rust slechts een façade is. Confundido, aanhanger van het conflictmodel, las op zijn app over weer een overwinning. Hij had het tafereel niet gezien maar las over De Blinde die scoorde, Kuneman die kraaide, Kleine Ven die zwervend van spits naar middenveld naar linksback zijn eeuwige rol als Aaron Winter van de onderbond speelde. Confundido wist; deze broze vrede houdt nooit stand. De carrousel van de macht blijft altijd draaien.

Vieze Aanvoerder Kuneman had inmiddels plaatsgenomen op de massagetafel in het centrum van de kleedkamer, als een veldheer na de veldslag. Hij sprak weinig, maar keek veel. Naar zijn mannen, naar de jas die De Dove Dictator ogenschijnlijk opzettelijk in de kleedkamer had laten hangen, alsof hij ieder moment terug zou stormen om zijn verloren troon op te eisen. Het bleef echter stil.

En zo sloot de dag zich rond de Sportparkweg. Quick had gevierd, RKDEO had geleden, en in de schaduw groeide alweer de kiem van de volgende machtsstrijd. Want in de zesde klasse onderbond is niets blijvend, behalve de zekerheid dat de waanzin van het leiderschap elke zondag een nieuw hoofdstuk schrijft.