Quick 6 trad aan zonder zijn aanvoerder, Mark van de Sande, die op een festival zijn enkel dusdanig had gebroken dat hij de hele seizoenstart moet missen.  “El Confundido” stond langs de kant met een gezicht dat tussen spijt en zelfspot in hing. Zijn ploeggenoten hadden gemiddeld de leeftijd waarop je meer praat over prostaatproblemen dan looplijnen. Van de Ven, Verhagen, Ris en Tah gaven de warming-up daardoor het karakter van een veteranenpartij. Toch stond er ook iets fris op het veld: de drie broers Vergunst, Van der Velde en een belchinees die voor kleur en ambitie zorgden.

De wedstrijd begon met HVV dat zijn klasse meteen wilde etaleren. Met Remco Beekman, Mark ten Brinke en Leendert Helmink in de ploeg had het elftal ervaring en overzicht. Vooral Helmink viel op in de eerste twintig minuten, soepel aan de bal, snelheid en dreigend bij elke aanval. Totdat Tah, die verrassend fit oogde, hem genadeloos maar fair vloerde. Helmink strompelde naar de kant en HVV verloor, tot afgrijzen van het publiek, zijn beste man

Voor rust bleef de brilstand keurig op het scorebord. Quick kreeg via Kuneman, Van de Ven en Rutger Vergunst wel wat kansjes, maar telkens zonder venijn. Matthijs Vergunst, nieuw in de ploeg en ogenschijnlijk de verstandigste van de broers, stond zijn mannetje in het doel en maakte indruk. Hij pakte hoge ballen, trapte de bal strak in bij counters en gaf Quick iets wat ze vorig seizoen zo vaak misten: rust achterin. Op de tribunes werd zachtjes gemompeld dat Bob van Gigch, normaal eerste keeper maar dit keer op de tribune, zich wellicht meer moest gaan richten op zijn rol als penningmeester.

Na de thee brak de wedstrijd los. Met de ingevallen Alain Guitard, de altijd vurige Frans-Duitse bariton, en de ervaren Hans Kroon kreeg Quick meer grip. En dan was daar Rutger Vergunst, die in alles liet zien dat hij dit seizoen de topscorerstitel “Capocannoniere” wil grijpen. Een splijtende pass, een harde knal en Quick stond 1-0 voor. De Haantjes kraaiden, al duurde het gelach maar kort. HVV sloeg razendsnel terug met een strakke counter en zette de 1-1 op het bord. Daarna zakte het tempo. Quick probeerde wel, maar de energie liep weg. Guitard coachte zich schor vanuit de laatste linie, maar ook hij kreeg weinig lijn in het spel van De Haantjes.

Acht minuten voor tijd ging het alsnog mis. Jasper Vergunst, tot dan toe verdienstelijk in de mandekking, verkeek zich op een bal, greep naar zijn tegenstander in de zestienmeter en gaf een terechte penalty cadeau. HVV liet die kans niet liggen en nam een 1-2 voorsprong. Vergunst  en Smit lieten zien dat zij de zomerse voorbereiding vooral op het strand hadden doorgebracht. De Quick-defensie zakte kort voor tijd volledig door de hoeven. Het leek gedaan.

Maar Quick zou Quick niet zijn zonder een portie wanhoop en alles of niets voetbal in de slotfase. Eén minuut voor tijd was daar de fitte Van de Ven. Een corner vanaf rechts, een rommelige scrimmage, en met zijn oude betrouwbare wonderslof tikte hij de 2-2 binnen. 

De zondag kreeg zo een passende uitslag, een terechte remise. Matthijs Vergunst blonk uit in het doel, Rutger Vergunst maakte zijn eerste goal van het seizoen en liet de belofte van meer voelen. 

Langs de lijn stond Mark van de Sande, zijn enkel dik ingetaped het spektakel gade te slaan. Hij wist dat hij voorlopig geen leider in de kleedkamer kan zijn, maar hij zag ook dat zijn plek als aanvoerder door Vieze Aanvoerder Kuneman prima werd overgenomen. Jasper Vergunst, zelfbenoemd derde aanvoerder, liep na afloop met de borst vooruit, maar iedereen wist dat het Kuneman was die de touwtjes strak in handen had. En ergens in de schaduw grijnsde Van de Sande. Kreupel, maar niet gek, want “De Kreupele” wist dat hij met deze tweespalt straks rustig de leemte op kan vullen die de kempende hanen zullen openlaten. En met een nieuwe keeper en herboren voorhoedespelers, kon het lange seizoen uiteindelijk wel eens tot een heel mooi hoogtepunt leiden.