Doelpuntenregen zonder Leiderschap
Den Hoorn - Het zat er al een tijdje aan te komen, maar deze zondag werd Nieuw Hanenburg opnieuw het toneel van een regimewisseling die zelfs op de Balkan als gekmakend zou worden ervaren. Na een langdurige stammenstrijd tussen De Dove Dictator en The Big Beautiful Ben, de absente Vieze Aanvoerder en de Kaltgestellte Confundido, was het vandaag officieel, De Dove moest het alleen doen. Of nou ja, hij had het alleen moeten doen, maar toen de zon nog maar net door de ochtendmist heen probeerde te breken, was hij tijdens verzameltijd nergens te bekennen. Het moment waarop een leider zijn troepen in de ogen moet kijken, had hij simpelweg overgeslagen. De mannen van BoVi Bomen verkochten nog maar eens een prachtboom en keken er verbaasd naar, acht spelers in totale stuurloosheid, alsof ze naar een lege bushalte staarden waar de bus nooit zou komen. Kroon wreef de slaap uit zijn ogen en mompelde: “Er is sprake van onderschatting en een totaal gebrek aan leiderschap.”
Onderweg naar Den Hoorn, de nummer laatst van de Reserve 6e klasse Onderbond, probeerden de routiniers het gebrek aan leiderschap te vergeten. Maar toen ze aankwamen, hoorden ze hem al, De Dove, schreeuwend vanuit de verte alsof hij zichzelf wilde toespreken. Hij zou de boel van achteruit wel even oprollen, zei hij. Het warme mensenmens Elings leek rechtstreeks uit een shishalounge te zijn gerold, Vermeer zag zichzelf liever in de spits dan op linksback, en De Blinde kondigde aan dat hij vandaag zijn 25e goal zou maken. De routiniers stonden ondertussen aan de kant geparkeerd met meer dan 100 jaar ervaring naast de lijn, zonder pardon weggezet als relikwieën uit een tijd waarin Quick nog wist wat kampioenschappen waren.
Op het zompige gras van Den Hoorn bleek Quick vooral op aanvallen gericht. De Dove sprintte als centrale verdediger, maar vooral als een blind paard uit de verdediging naar voren, hopend dat hij ooit weer eens zou scoren. Linksback Ayoub Vermeer liep ondertussen als een beleefde toerist rond de middellijn, kijkend hoe zijn man telkens de diepte zocht. Touw, de oude generaal, kon zijn ogen niet geloven. Tot overmaat van ramp liet de enige die nog aan de zijde van Touw achterin wilde blijven, T-Bone, zich na 35 minuten uit de wedstrijd beuken. De enkel kon het sterke lijf op het hobbelige gras niet dragen.
Binnen vijf minuten stond het al 1-0 voor de thuisclub. Een diepe bal van Den Hoorn op de snelle Peperzak, De Dove was net zo afwezig als tijdens het verzamelen, linksback Vermeer wandelde ergens bij de 16 van de tegenstander en Ausputzer Touw zag tot zijn verbijstering twee man op zich afkomen. Linksbuiten Peperzak van Den Hoorn liet zich het buitenkansje niet ontnemen.
Gelukkig was daar Tom Elings, het warme mensenmens die na het vertrek van Sint en zijn Pieten eindelijk bevrijd leek van de decemberstress. Hij loste een schot dat eerst naast leek te gaan, maar via een tegenstander pardoes binnen plofte: 1-1. En precies op dat moment, alsof de voetbalgoden toch een gevoel voor drama hebben, liep El Confundido, De Verwarde, Mark van de Sande het terrein op. En opeens kwam er iets van rust. Het was geen toeval. Dat is het nooit.
Lang duurde het geluk niet, want de 2-1 volgde snel. Vermeer stond weer eens te recreëren voorbij de middenlijn, Jasper Vergunst kwam ernaast wandelen met het tempo van een filosoof die een gedachte zoekt maar nooit vindt, en opnieuw stond Touw tegenover een overmacht. De afronding door de benen van keeper Teunissen was pijnlijk. Maar Elings deed wat hij zelden doet en maakte ook de 2-2, vrij voor de keeper en koel afgerond.
Toen Tenkie het veld in kwam voor de geblesseerde T-Bone, schoof De Dove naar rechtsbackpositie en ontstond er zowaar iets van evenwicht. Dat veranderde meteen in een voorsprong: Elings ging opzichtig liggen in de zestien en Enzo mocht aanleggen vanaf elf meter. Hij koos voor een Panenka in de veronderstelling dat keepers in deze klasse blind een hoek kiezen. De keeper bleef natuurlijk staan, te verbouwereerd om te reageren en om zelfs maar een hand uit te steken, de bal plofte plompverloren binnen, 2-3.
In de rust begreep De Dove eindelijk dat hij routine nodig had om deze wedstrijd binnen te slepen. Kroon en Verhagen kwamen erin. Touw en Tenkie, het ijzersterke verdedigingsduo, keken tevreden naar rechts, waar Kroon stond alsof hij nooit weg was geweest. Hij maakte werkelijk geen enkele fout, de hele tweede helft niet. Het maakte Den Hoorn radeloos.
Het kostte ook Verhagen slechts één minuut om de rust te brengen in het spel en de stand. Hij zette met chirurgische precisie de Belchinees Sam van Reeken in scoringspositie, die ietwat overdreven maar fraai via de binnenkant van de kruising afrondde. Zijn eerste doelpunt voor De Haantjes ooit! Het werd ook vrij snel 2-5. De Dove Dictator had zichzelf inmiddels totaal misplaatst op rechtsvoor geposteerd, maar zijn mislukte voorzet dwarrelde richting tweede paal en leek onverwacht binnen te vallen, waarna de keeper van Den Hoorn het feest compleet maakte door de bal zelf het doel in te ranselen.
Wat volgde waren de dolle minuten van Fluitist Vermeer. Eerst stuurde hij Sam weg voor de 2-6, vervolgens stuurde hij met oprechte wanhoop Elings weg voor diens hattrick, een subtiel lobje volgde en het was 2-7. Het slotakkoord kwam van De Dove zelf, die een afstandsschot in de kruising zag verdwijnen en zelf ook niet helemaal begreep hoe.
Na afloop was de chaos van de vroege ochtend volledig vergeten. Er werd geproost op titelkansen, Elings en De Dove kibbelden over wie topscorer was, hoewel niemand dat bijhoudt en het waarschijnlijk De Blinde is. Van de Sande glimlachte ondertussen, alsof hij al wist wat er komen gaat. Hij voelt het al langer, binnenkort zou het bestuur wel eens bij zinnen kunnen komen en inzien dat zijn oneervolle Kaltstellung een vergissing was geweest. Hij zal terugkomen, zijn plek opeisen en wie weet de titel in de Reserve 6e Klasse Onderbond opeisen. Want als er iets zeker is in het bizarre universum van Quick 6, dan is het dat geen enkele staatsgreep ooit definitief is. De Dove zal ongehoord blijven vechten, The Big Beautiful Ben zal prachtig blijven stoken, Confundido zal blijven opduiken als een verwarde geest uit de fles en de Vieze Aanvoerder zal smerig blijven sudderen aan de rechterflank. De revolutie gaat altijd verder. Op veld 2, bij Den Hoorn en overal waar De Haantjes hun vleugels uitslaan.
