Onder de kerstboom presenteerde de keuzeheer zijn meesterwerk.
Wit: Ben, Marco, Roelof, Rob, Arnoud, Stephan, JL en het Winkelmannetje.
Blauw: Mark, Euk, Willem, Erik, Cor, Dick, Henk en Senior.

 

8 tegen 8. Ook langs de lijn was het druk: Hans S en Z, Juup, Burger, Marcel, Bibber, Wouter, Frank en later Lucas. Genoeg publiek om het trauma van vorige week collectief te verwerken.

 

De wedstrijd begon hoopgevend met Stephan die Cor door de benen speelde — het absolute hoogtepunt voor Wit in de openingsfase. Blauw kwam er gevaarlijk uit via Euk en Senior, maar Roelof stond toevallig op de juiste plek. Babbel miste weer eens een kans die zelfs op dinsdagavond in training had moeten hangen. Dick was vandaag uitblinker en zelfs de paal bleek in topvorm voor Blauw. Arnoud, jarig en ’s ochtends al uitgebreid verwend, kopte op aangeven van Ben vol overtuiging… op het aluminium. Na een half uur stond het dus nog 0-0 en dat was eigenlijk al een prestatie op zich. Mark bracht daar verandering in door een afvallende bal binnen te tikken, want iemand moet het doen. Marco, nog met lichte restverschijnselen van de pubquiz in de WW, schoot vervolgens onverwacht raak in de verre hoek: 1-1 bij rust. Verwarring alom.

 

Na rust was het Señor Senior die ongehinderd mocht binnentikken. Daarna kregen we het bekende beeld: Rob miste, Marco miste — alleen voor de keeper, met keeper, zonder keeper, met wind tegen, maakt niet uit. JL, onverwoestbaar tot het tegendeel bewezen is, schoot in een scrimmage alsnog de 2-2 binnen. Roel stond goed te keepen en vond dat hij dat talent ook maar eens in het veld moest tonen. Als laatste man leverde hij de bal in bij Willem, herstelde zich knap, maar kon vervolgens alleen nog kijken naar het schot van Euk dat snoeihard in de kruising vloog: 3-2 Blauw.Dick bleef onpasseerbaar. Stephan en Marco faalden op de doellijn en Marco kopte — verrassend — weer over. Winkelman deed waar hij al jaren om bekendstaat: hinderlijk aanwezig zijn. Mark bleef zwoegen, Henk hield achterin de boel enigszins bij elkaar en Rob liep zich leeg op links. Ben verdeelde het spel keurig, maar zag zijn passes structureel eindigen bij iemand die er net niets mee deed.JL was er langzaam helemaal doorheen en besloot tot een originele oplossing: een eigen doelpunt. 4-2. Op een voorzet van Marco deed Arnoud een spagaat waar geen fysiotherapeut op zat te wachten en tikte binnen: 3-4. Roelof hielp Blauw vervolgens weer aan wat lucht door de bal via Cor in het net te werken: 3-5.Het slotakkoord was natuurlijk voor Marco. Eerst miste hij nog een opgelegde kans na goed werk van Ben, maar in de allerlaatste seconden kopte hij — tegen alle verwachtingen en wetten van de logica in — raak op een voorzet van Rob: 5-5.

 

Een gelijkspel dus. Geen winnaar. Iets wat binnen de VF zelden voorkomt en daarom direct werd opgevat als morele overwinning. Op de valreep van het seizoen nam de keuzeheer de complimenten in ontvangst, want zelfs een blind paard raakt soms de juiste knop. Kerstgedachte, vrede op aarde, iedereen weer even tevreden.Als dit een voorbode is voor de wedstrijd tegen VOC op 3 januari, dan… tja. We hebben slechtere voortekenen gehad.

 

Volgende week zondag staat de laatste wedstrijd van 2025 alweer op het programma en dan kan alles gewoon weer volledig misgaan. Want laten we eerlijk zijn: de bal is rond, het (kunst)gras is groen en de VF blijft de VF.

 

Namens het hele schrijversteam: zalige kerstdagen. En sterkte.