Nadat de cricketafdeling van VUC in 1985 ophield te bestaan, stapte Friso over naar Quick. Na het vertrek van Paul-Jan Bakker naar Hampshire, kwam Friso op het juiste moment. Samen met Jeroen Coster opende Friso vanaf zijn eerste officiële wedstrijd voor Quick de bowling. Als er iemand een bal kon laten zwaaien, dan was het Friso.

Friso was een cricketdier, een teamplayer, soms filosofisch en vooral ook een man met een jaloersmakend geheugen van cricketuitslagen, bowlingcijfers en wedstrijdsituaties.

In 1986 maakte Friso deel uit van het landskampioenschapselftal en hij was in dat jaar, maar zeker in de memorabele kampioenswedstrijd tegen Excelsior’20, van onschatbare waarde.

Friso speelde 222 wedstrijden voor Quick 1 en nam daarin 316 wickets. Zijn laatste jaren in het eerste was Friso captain, waarna hij afzakte naar de veteranen alwaar hij vanzelfsprekend werd opgenomen in het touringgezelschap ‘The Roosters’. Na zijn actieve cricketcarrière speelde Friso met zijn Quick vrienden op de woensdagmiddagen een rondje golf op Rijswijk, waar de gesprekken vaker over cricket gingen, dan over golf.

Quick verliest een cricketvriend, maar bewaart de dierbare herinneringen.

Friso, rust zacht.