Quick wint knotsgek duel in Oldenzaal

Middels de verste uitwedstrijd van het seizoen hervatte Quick de competitie na de winterstop in Oldenzaal, om daar tegen Quick ’20 te spelen. Na een geslaagd trainingskamp in Portugal, was het vooral zaak om de goede reeks van voor de winterstop door te zetten. Verder zijn wedstrijden van Quick nooit saai om te kijken, laat staan als er dus twee Quick teams op de mat staan, aldus een gevatte toeschouwer. En wat kreeg hij gelijk deze middag.

Waar eerder de mededeling kwam dat het gras hoofdveld afgelast was en uitgeweken zou worden naar kunstgras, bleek de scheidsrechter een andere mening toegedaan. Hij keurde het grasveld en kort voor de warming up besloot hij dat het grasveld prima bespeelbaar was. De schitterende mat was slechts op enkele plekken wat glad en dus konden de spelers hun schoeisel weer wisselen.

Van meet af aan lieten de Haantjes zien dat ze ook op gras goed uit de voeten konden. De thuisploeg werd in het eerste kwartier overrompeld en de Haagse ploeg speelde zeer goed. Marc Boshoff en Steven de Kruijf waren middels schoten het dichtste bij een treffer, maar zagen hun inzetten nipt over gaan. De thuisploeg moest het van hard werken en veel strijd hebben, waarbij Quick langzaamaan mee begon te gaan in hun type spel.

Hierdoor werd het overwicht minder groot en kwam de Oldenzaalse ploeg er enkele malen gevaarlijk uit. Jari Puister was bij de eerste kans van de thuisploeg zeer attent, toen de bal uit een scrimmage op doel werd geschoten en zo de openingstreffer voorkwam. Het bleek echter alleen uitstel geweest te zijn, want halverwege het eerste bedrijf resulteerde een overtreding van Kai van Hese binnen de beruchte lijnen een strafschop op. Deze werd feilloos binnen geschoten en dus stond het tegen de verhouding opeens 1-0.

De Haantjes lieten zich niet van de wijs brengen en probeerde hun spel weer op te pakken. Toch leidde dit nog niet tot echt grote kansen, waardoor het tot de rust droog bleef bij de aanvalslinie. Achterin stond de verdediging als een huis, dus de thee werd met een 1-0 achterstand genuttigd door de Haagse ploeg. Het zelfvertrouwen was ondanks de achterstand groot, want ze waren de betere ploeg. Na de rust moest het dan maar gebeuren en niemand zal bedacht hebben wat er in het tweede bedrijf allemaal zou gebeuren. Het was in ieder geval ontzettend leuk voor de neutrale kijker.

Binnen een minuut na de hervatting kwam Quick op gelijke hoogte. Pepijn van Zwieten de Blom werd over de flank gelanceerd en had een strakke voorzet in huis. Deze leek net te scherp voor iedereen, maar Marc Boshoff dacht daar anders over. Middels een snoekduik wist hij de bal koppend tegen de touwen te werken en zo was het dus al snel 1-1. Een perfecte start dus en nu wilde de mannen van Paul van der Zwaan dus doordrukken. Dit lukte niet echt, want nauwelijks tien minuten later kreeg het weer een tegentreffer om de oren. Een verdekt schot van afstand kon doelman Jari Puister door de kluwe van spelers pas laat zien en met een goede reflex hield hij de bal tegen. In de rebound was Kemna er namens Quick ’20 als de kippen bij om de thuisploeg weer op voorsprong te zetten; 2-1.

Ook nu toonden de Haantjes zich mentaal sterker, want het duurde ditmaal slechts vijf minuten eerdat er weer een treffer te noteren viel. Rachid Bouyaouzan stuurde twee verdedigers het spreekwoordelijk bos in en bediende Frank van der Heiden met een voorzet op maat. De Quick spits kopte de bal perfect binnen en zette beide ploegen zo weer op gelijke hoogte na een krap uur spelen; 2-2. Het spel golfde hierna weer op en neer en na 68 minuten spelen was het weer raak. Quick ’20 had een fraaie aanval in petto en door een zeer fraaie vooractie werd spits Kemna vrijgespeeld, die de 3-2 tegen de touwen schoot.

Voor de derde maal kwamen de Haantjes dus op achterstand, maar ook ditmaal duurde dit niet lang. Vlak voordat het Haags Kwartiertje zou beginnen, nam Marc Boshoff hier vast een voorschot op. Een goedlopende aanval kwam eerst nog bij Rachid Bouyaouzan, die zich prachtig vrijspeelde. Hij behield het overzicht en bediende Boshoff op maat, waarna de bal droog in het doel werd geschoten voor de 3-3.

Beide ploegen speelde voor de winst en ook nu ging het spel op en neer. Toch was Quick de hele wedstrijd al net wat dreigender en verzorgder in haar spel. Toch kon de Oldenzaalse muur nog niet geslecht worden en bleef het spannend tot het einde. Enkele minuten voor tijd zou het duel toch nog een winnaar krijgen. Frank van der Heiden werd aangespeeld in het strafschopgebied en schermde de bal goed af. Hij draaide ineens verrassend weg en zijn tegenspeler bracht hem hierbij ten val, waarna de uitstekend leidende scheidsrechter Vries de bal terecht op de stip legde. Bij de thuisploeg was er berusting en teleurstelling, maar niemand betwiste de strafschop.

Kai van Hese nam plaats achter de bal en stuurde deze richting de hoek. Dit bleek echter dezelfde hoek als waar de doelman heen dook en hij hield de bal uit zijn doel. In de rebound kreeg Van Hese een herkansing en wipte de bal over de kansloze doelman, waardoor de Haagse zege veilig werd gesteld; 3-4. In de laatste paar minuten werd de wedstrijd volwassen uitgespeeld en kregen de gastheren ook geen kans meer om de achterstand goed te maken.

Zo won Quick dus een knotsgekke wedstrijd, waarin het pas vlak voor tijd voor het eerst op voorsprong kwam. De ploeg speelde erg goed en toonde zich mentaal zeer sterk door driemaal van achterstand terug te komen en uiteindelijk er met de zege vandoor te gaan. De sterke reeks bleek dus na de winterstop niet gebroken te zijn, waardoor de Haantjes nu voor het eerst in het linker rijtje staan in de stand. Volgende week zullen de Haantjes deze reeks in de regioderby tegen Westlandia natuurlijk door willen zetten om zo ook nog nadrukkelijker afstand te nemen van de onderste regionen. Dit zal de Naaldwijkse ploeg natuurlijk ook willen, dus het belooft een interessante wedstrijd te worden.