H.V. & C.V. QUICK

De les van Sportpark Madestein, of hoe je voortreffelijk kunt spelen en toch met 2-2 kunt verliezen

Met strakke gezichten, sommigen vechtend tegen de tranen, verlieten de gladiatoren  van Quick C2 na afloop van de wedstrijd tegen GDA C2 het veld. Hadden ze slecht gespeeld? Integendeel. Volgens Sander – en hij kan het weten – was het hun beste wedstrijd tot nu toe. Hadden ze verloren dan? Ook niet. Bij het laatste fluitsignaal van de goed  leidende scheidsrechter was de stand 2-2. Maar in de kleedkamer overheerste de somberheid over het verlies van twee punten, en het onbenut laten van de kans om op de ranglijst over GDA heen te springen.

Toen beide ploegen voor de wedstrijd het veld opkwamen viel onmiddellijk het fysieke verschil op, ten nadele van Quick. Maar onze jongens toonden zich niet onder de indruk van tegenstander en zochten meteen de aanval. Al na een paar minuten kreeg Karel de gelegenheid een vrije trap te nemen, die echter geen problemen opleverde voor de GDA-goalie.

Dat het nodig was om attent te blijven op tegenstoten van de Madesteiners bleek snel daarna. Bij een gevaarlijke uitbraak van GDA werd de bal voorgegeven en het daarop volgende schot ging maar net naast. Maar Quick werd zelf ook gevaarlijker en gevaarlijker. Liep een uitbraak via John aanvankelijk nog dood, in de tiende minuut van de eerste helft was het wel raak. Tobias lanceerde John met een pass langs de lijn, John gaf de bal voor en Francis schoot de bal beheerst binnen: 0-1.

Een getergd GDA ging vervolgens op zoek naar de gelijkmaker.  Zo kwam bij een gevaarlijk snelle aanval een GDA-speler ineens alleen voor Floris  te staan, die echter goed uitkwam en hem het scoren wist te beletten. Maar Quick kwam meer en meer onder druk te staan. De ploeg hield weliswaar manhaftig stand. Maar het (uit)verdedigen werd nerveuzer en in de hitte van de strijd werden ook overtredingen gemaakt.

Een daarvan leek fataal te kunnen worden. In de 19de minuut vloerde Thomas in het strafschopgebied een GDA-speler. Resoluut wees de scheidsrechter naar de penaltystip, en spelers en aanhang van Quick hielden hun hart vast. Kennelijk waren ze even vergeten dat wij Floris in het doel hebben staan. Die ramde de goed genomen penalty het doel uit. En ook de hoekschop die erop volgde wist GDA niet om te zetten in een gelijkmaker.

Het gaf Quick nieuwe moed. De blauw-witten worstelden zich weer vaker onder de druk van GDA uit en werden zelf weer gevaarlijker. Zo kwam Mees met de rust in zicht voor de keeper, maar schoot de bal in diens handen. En op slag van rust veroverde John de bal, maar zijn doelpoging werd met een sierlijke zweefduik van de GDA-keeper gestuit. Zo kon Quick met de kleinst mogelijke voorsprong de rust in.

Na rust kwam Ferry erin voor Tobias. GDA ging meteen onstuimig van start. En Quick kwam aanvankelijk niet goed onder de druk uit. Een uitval in de vijfde minuut van de tweede helft zorgde echter voor opluchting. Op aangeven van, volgens diverse Quick-supporters Karel, kon Francis op de GDA-keeper afstormen. De vlag ging omhoog voor buitenspel, maar de scheidsrechter honoreerde dat niet. Francis schoof de bal opnieuw zeer bekeken langs de doelman en de scheidsrechter wees naar de middenstip: 0-2.

Aan de euforie over de verruimde voorsprong kwam enkele minuten later abrupt een einde. Een schot van afstand verraste alle Quickers en zeilde de bovenhoek in: 1-2. GDA rook weer kansen, maar Quick was niet van plan de wedstrijd uit handen te geven. Vanuit een solide voetballende en goed staande defensie (onze jongens achterin - Ben, Storm, Karel en Thomas - hielden de zaak zo gesloten als de kluis van De Nederlandsche Bank) bouwde Quick met goed combinatiespel (met op het middenveld Mees, Nouredin en Ferry) aan aanval na aanval om de voorsprong te vergroten. Dat leek enkele keren bijna te lukken. Zo liet de GDA-keeper een vrije trap van Ben los en kon Joep de bal bijna intikken. Quick domineerde, GDA kwam nauwelijks meer van de eigen helft, raakte geirriteerd, zocht de oplossing meer en meer in overtredingen, haalde zelfs een eigen speler wegens wangedrag naar de kant en wist geen kans meer te creeren.

Totdat enkele minuten voor tijd het noodlot toesloeg. Na een wissel (Joep eruit, Tobias opnieuw erin, Ferry naar de rechtsvoorplaats) was Quick even de concentratie kwijt. GDA profiteerde daarvan en sleepte er na een wanhoopsuitval een corner uit. Die leek aanvankelijk afgeslagen. Maar Quick liet zich opnieuw verrassen door een afstandsschot. Tot grote opluchting van GDA en tot ontzetting van Quick was het weer gelijk: 2-2. De laatste minuten van de wedstrijd waren zenuwslopend: zou het 2-3 worden, of toch nog 3-2? Het bleef bij 2-2. De vreugde was voor GDA, de kater voor Quick.

PS: Matthijs en Thom volgden de wedstrijd noodgedwongen vanaf de bank. We hopen dat zij spoedig hersteld zijn van hun blessures.

Zaterdag 4 februari ontvangen we Westlandia. Een klusje voor Lex van Olst?

Geschreven door Ruud van Heese