H.V. & C.V. QUICK

28-01-2012

In de hometown van Maarten 't Hart arriveren we na het nodige dwaalwerk ruim op tijd. Met dank aan het  waardeloze Navigatiesysteem van Das Auto. Stamt nog uit WO 2 en toen zag de wereld door de ogen van de Duitser er echt heel anders uit. Ook in Maassluis zo blijkt. De eerste uitwedstrijd na de winterstop. Hoewel Excelcior zoiets betekent als de "uitblinkende" of de "hoogste" staan ze in de rangschikking ruim onder ons. Genoeg reden voor een forse onderschatting. Met dat in het achterhoofd arriveert de B1 optimaal geprepareerd op het Terrein aan de Lavendelstraat. Compensatie naam denk ik in het onder de rook van Rijnmond liggende stadje. Want het ruikt er niet bepaald naar lavendel. De afgelopen week heeft de B1 voluit getraind op echt gras om alvast te wennen aan het knollenveld in Maassluis. Kleine misrekening, want er ligt een schitterend kunstgrasveld. Daar gaat je voorbereiding. Ik heb nog een kort gesprekje met Dr. Aries en we zijn beiden van mening dat alle spelers van de B1 eigenlijk allemaal aardige jongens zijn. Zonder uitzondering. En dan dwalen mijn gedachten af naar Ton Boot, legendarische Nederlandsche basketballer en - coach die er heel bijzondere denkbeelden op na houdt. Bas en ik zijn grote bewonderaars van deze zonderlinge man, die maniakaal zijn teams naar kampioenschappen leidt om daarna weer bijna even maniakaal een sabbatical year inlast om nieuwe energie op te doen. Ton Boot is de bedenker van " de klootzak van het team". Als ik dit opschrijf hoor ik het hem zeggen. Met brandende ogen fel kijkend in de camera en met een nasale, monotone maar toch doordringende stem.

Ieder seizoen begint met een zoektocht naar de "Klootzak van het team" en als die eenmaal gevonden is dan begint de volgende fase: de klootzak moest "uit het team gesneden worden". Zo liet hij zien dat er met hem niet te spotten viel  en kreeg hij door het implementeren van een zogenaamde angstcultuur goed de wind er onder. Om daarna vrienden te worden met alle spelers, in het bijzonder degenen die voor coach Boot door het vuur gingen. Het legt hem geen windeieren. Maar ja, daar is geen beginnen aan bij Quick B1. Zonder uitzondering allemaal aardige jongens. En soms, heel soms denk ik wel eens, hadden we maar een klootzak. Ook deze wedstrijd ontbreekt hij bij Quick. En we hadden hem hard nodig zo blijkt achteraf. Maar goed, niet op de zaken vooruitlopen. Eerst maar even het verslag. 

Eerste helft

De eerste helft begint in een waterig zonnetje met een champions league opkomst. Als het beginsignaal heeft geklonken en ik heb drie keer met mijn ogen geknipperd  heeft EM al vier 100% kansen gehad waarvan er twee worden benut. Dankzij Dzintar staan we niet al direct met vier nul achter want hij weet er twee uit het uiterste hoekje te werken. Niet meer met mijn ogen knipperen denk ik. Quick neemt vervolgens met goed en gedegen combinatiespel het heft in handen zonder direct gevaarlijk te worden. Freek zit zich te verbijten op de bank, stel ik me zo voor. Intussen gebeurt er niet echt veel memorabels, behalve een ongehoord aantal blessure behandelingen van de porseleinen speler van EM. Zes in totaal in de eerste helft. De niet al te kwieke verzorger van EM zorgt ervoor dat er 6 minuten langer wordt doorgegaan in de eerste helft. Gelukkig voor Quick, want dat wordt steeds sterker en gevaarlijker. Via Ruben komt de bal bij Machiel die via een mooie actie Bas P. vrijspeelt. Die weet met een mooie steekpass Dominique te bereiken die onberispelijk inschiet: 2: 1. Direct daarna fluit de volstrekt onopvallende en bepaald niet aanwezige scheidsrechter voor het rustsignaal. 

Tweede helft. 

De tweede helft gaat EM door met waar ze gebleven waren: blessure behandeling nummer 7. Quick heeft het beste van het spel en veruit het meeste balbezit, maar weet nog niet te scoren. Max Hundepol valt goed in als aanvallende middenvelder, maar ook hij weet niet te voorkomen dat blessure behandeling nummer 8 volgt. Een vrije trap door EM wordt knap gestopt door Dzintar. Direct daarna volgt er een flitsende aanval van Quick dat na een fraaie actie van Max H. gevolgd door een al even zo fraaie actie van Machiel Die Dominique aanspeelt die knap intikt: 2 - 2. Er is hoop dat de voorspelling van de Nostradamus van Quick, Rolf Swart nog uit gaat komen! Inmiddels blessure behandeling nummer 9. Als de Maassluisse Lazarus weer is opgestaan volgt een snelle counter van EM. Tobias geeft een keurig schouderduwtje waarna de speler van EM valt binnen het strafschopgebied. De scheidsrechter wijst hierna zonder aarzelen naar de stip. Tja, het blijft dubieus...en uiteraard reden voor een nieuwe blessure behandeling ( nummer 10). Quick kijkt weer tegen een nieuwe achterstand aan : 3 - 2. De kopjes hangen een beetje, er wordt alles of niets gespeeld. Daardoor ontstaan kansen voor Quick maar helaas ook voor EM, dat na een misverstand op het middenveld profiteert en scoort : 4 - 2. 

Aan het eind van de wedstrijd gebeurt iets opmerkelijks: blessure behandeling nummer een van Quick. Dzintar is geveld met een arm uit de kom. De Rambo der Lage Landen duwt hem zelf weer terug in de kom en staat vervolgens weer te keepen alsof er niets is gebeurd. "They did first blood"!Niet lang daarna fluit de scheidsrechter af. Jammer, deze nederlaag was niet nodig geweest denk ik. Hadden we maar een klootzak. Wie staat op? Overigens : alle blessure behandelingen opgeteld kom ik op een kleine 20 minuten. Ik pleit voor het systeem van zuivere speeltijd. 

Het broodje bal dan. Na alle kerst- en oud en nieuw bacchanalen was ik eerlijk gezegd wel weer toe aan een ouderwets Hollandsch balletje. Vol verwachting klopte de inmiddels behoorlijk vervette harten van de juryleden. Na wat oudHollands voordringen waren de ballen snel in de kritische handen van de twee kritische juryleden. Eerste indruk:  visueel niets op aan te merken, het broodje gevuld met grof gesneden bal en een volle kwak mayo. Dat alles in een servetje opgediend. Na een korte geurtest begon ik toch een beetje te vrezen voor het etentje vanavond in een restaurant met parkeerservice. Viel mee. Broodje had de juiste klefheid, de bal was niet te droog en goed heet. Beetje flauw maar verder ok. De mayo vonden we wat aan de zure kant. En na het eerste opboeren begon ik ook vertrouwen in het spijsverteringsproces te krijgen. De Rennies konden achter slot en grendel blijven. Een zeven.